பூநகரியை கைப்பற்றிய படையினருக்கு மகிந்த வாழ்த்து தெரிவிப்பு

[சனிக்கிழமை, 15 நவம்பர் 2008, 01:01 பி.ப ஈழம்] [கொழும்பு நிருபர்]

தமிழீழ விடுதலைப் புலிகளின் கட்டுப்பாட்டிலிருந்த பூநகரியை கைப்பற்றியதற்கு சிறிலங்கா அரச தலைவர் மகிந்த ராஜபக்ச தனது படையினருக்கு வாழ்த்தும் பாராட்டும் தெரிவித்துள்ளார்.

இது தொடர்பாக இன்று சனிக்கிழமை அரச தலைவர் செயலகத்தில் இருந்து வெளியான வாழ்த்து செய்திக்குறிப்பில், போர்க் களத்தில் உள்ள படையினருக்கு பாராட்டும் மகிழ்ச்சியும் தெரிவிக்கப்பட்டுள்ளது.

அத்துடன், ஆயுதங்களை கீழே வைத்து விட்டு பேச்சுக்கு வருமாறும் மகிந்த விடுதலைப் புலிகளை வற்புறுத்தியுள்ளார்.

புதினம்

வாழ்த்துக்கள மகிந்த புலி வாலைப்பிடித்து விட்டார் புலி இன்னும் திரும்பவில்லை

எனித் தொடர்சியாக.. கிளாலி முகமாலை இயக்கச்சி பரந்தன் ஆனையிறவு கிளிநொச்சி என்று எல்லாம் வீழலாம்.

இழப்புக்களைத் தவிர்த்துக் கொண்டு பின்வாங்குவதுதான்.. சிறந்தது. ஏனெனில் 14 போராளிகளின் உடலங்களையும் இராணுவம் இன்று கையளித்துள்ளது. வன்னியில் இருந்து தெற்கிற்கு இராணுவ உடலங்கள் போகும்.. இதோ இறுதிப் போர் தொடங்குது என்று எம்மவர்கள் பேசிப் பேசியே.. காலங்கழித்ததன் விளைவுகள்.. இவை..!

Edited November 15, 200817 yr by nedukkalapoovan

ARMED FORCES LIKELY TO CAPTURE ELEPHANT PASS SOON

By D.B.S. JEYARAJ

The ongoing war between the Sri Lankan armed forces and Liberation Tigers of Tamil Eelam (LTTE) has been one of fluctuating fortunes with one side or the other gaining and losing ground militarily.

As far as the Tigers were concerned their zenith was in 1999 – 2000 when a series of successful military operations codenamed “Oyatha Alaigal” or ceaseless waves were launched in the Northern mainland of Wanni as well as the Jaffna peninsula.

The greatest military triumph by the LTTE then was the capture of Elephant Pass or “Aanai Iravu” as it is known in Tamil. In a staggered offensive comprising three phases, the LTTE adopted an “encircle and enfeeble” strategy to overcome the armed forces and overrun military installations.

The prized jewel in the Tiger crown of conquest was Elephant Pass. The military balance underwent a dramatic transformation after the LTTE seized the vast military complex in the area around Elephant Pass.

The Elephant Pass isthmus was of strategic importance as it linked the northern mainland known as Wanni with the Jaffna Peninsula. Both the Jaffna-Kandy Road or A-9 Highway, and the railway line to Jaffna run through Elephant Pass, and the narrow strip of land was in a sense the gateway to Jaffna.

The fall of Elephant Pass marked the first time in the history of the "Tamil Eelam war" that the area had come under the LTTE's control.

The Dutch colonialists first built a small fortress in 1776, which was converted in modern times into a Rest House for tourists. After Independence a permanent garrison was set up there to check illicit immigration, smuggling and unlawful transport of timber.

As the intensity of the ethnic conflict escalated, the strategic importance of Elephant Pass also increased. The small camp gradually expanded into a sprawling complex. At one time, the Elephant Pass base and the satellite camps covered an area about 23 km long and 8-10 km wide. To celebrate the capture of Elephant Pass, the LTTE organised a flag-raising ceremony on April 23, 2000. Hundreds of LTTE cadres and a large number of Tamil civilians who serve as members of an auxiliary force known as "Thunaippadai" watched as the crimson-and-gold LTTE flag was hoisted by 'Colonel' Bhanu.

As Bhanu, stepped back and saluted the flag, LTTE fighters fired ceremonially in the air, with seven artillery field guns firing three shells each. Thereafter, Bhanu addressed the gathering.

In his speech, Bhanu said that Elephant Pass was only the first step in "the war to liberate our homeland" and there would be "many more battles". The valour and sacrifices of the LTTE fighters, he said, had made it possible to realise the "dream of annihilating Aanai Iravu". The camp, established by the Dutch over 200 years ago, had for long remained "a symbol of alien domination" and divided the Tamil people of the peninsula from the mainland, Bhanu said, and added: "Now it is no more. After we transport all that needs to be removed from here we will raze this place to the ground except for a small structure to remind ourselves of this oppressive symbol. Our enemies will not be allowed to return and occupy this place in the future."

Sweets were then distributed. What followed immediately afterwards was rich in symbolism, and marked a defining moment for the LTTE. Groups of hand-picked civilians and some Tiger cadres in uniform walked along the Elephant Pass causeway on the isthmus that links the Wanni area with the peninsula.

One group walked northwards from the mainland to the peninsula, and another went southwards from the peninsula to the mainland. The significance of this "walk" was that for the first time in living memory there were no barriers or men in khaki to stop the people crossing to and from the peninsula. A perceived “symbol of oppression” had been eradicated.

If Elephant Pass was a crowning achievement for the LTTE its fall was a military nadir for the armed forces. . One year later on April 24 2001 “Operation Agnikheela” was conducted in a bid to wrest Elephant Pass back. It ended in dismal failure.

Then came the Oslo – facilitated peace process and ceasefire. Once military hostilities erupted the re-taking of Elephant Pass was given top priority. Several attempts were made but none of them succeeded mainly due to fierce tiger resistance. The loss of Elephant Pass continues to rankle.

Now the wheel seems to be turning full cycle. The armed forces are on the ascendant in recent times and have notched several significant victories.

Current military developments indicate that the elusive goal of Elephant Pass is within sight.

If the army maintains its current momentum and if extraneous factors do not intrude it appears that Colombo’s writ would run again in Elephant Pass very soon. When the ninth anniversary of the fall of Elephant Pass dawns next year, the gateway to Jaffna will most likely be in the hands of the armed forces.

Early this year when the army and Tigers were fighting in the vicinity of Marudhamadhu or Madhu this columnist wrote an article in “The Bottom Line” of February 27 about the Mannar war theatre.

In that I referred to some objectives of the armed forces and beneficial consequences if successful. Unfolding events have demonstrated the validity of such assertions. Here are some relevant excerpts –

“There are two short - term and two long - term strategic objectives for the armed forces in Mannar.

These fall within the overall aim of establishing full control over the entire Mannar district and then the entire Northern mainland known as Wanni.

The two long - term objectives of the army are to destroy the sea tiger bases in the coastal areas of Vidathaltheevu and Naachikudaa, and to establish full control of the littoral along Mannar - Pooneryn Road.

If and when the armed forces manage to eradicate LTTE sea power off the shores of Mannar district and take over the Mannar - Pooneryn Road and littoral areas several advantages would be gained.

Firstly, the maritime supply route from Tamil Nadu could be restricted if not stopped altogether. Presently the LTTE gets most of its fuel, medicine, dry ration food and materials for explosive devices etc from India.

Secondly, it would be possible to establish a land - based route to the Jaffna peninsula. Transport could be along the Mannar - Pooneryn Road and from there by the short - distance ferry between Sangupiddy and Keratheevu.

Thirdly, Government writ over the Mannar littoral would facilitate off - shore exploration for oil in the Mannar gulf basin.

Fourthly, taking control of Pooneryn can eliminate the threat to Jaffna peninsula from the LTTE artillery battery located in the Kalmunai - Nagathevanthurai areas of Pooneryn. The Tigers are able to target even the Palaly base from Pooneryn.

Fifthly, the armed forces can use Pooneryn as a launching pad for further ground movements into Tiger territory.

If troops move east and reach Paranthan they have three further options.

1) Move further east by south - east along the axis of Paranthan - Mullaitheevu Road;

2) Move up north towards Elephant Pass;

3) Move down south towards Kilinochchi.

If abolishing sea tiger bases in Vidathaltheevu - Naachikudaa and acquiring the Mannar - Pooneryn Road are the two long - term goals the two short - term targets are Adampan and Maruthamadhu known generally as Madhu.

The short term targets of capturing Madhu and Adamban were reached on April 24 and May 8 respectively. As for the two long term objectives the armed forces are on the verge of achieving both.

The 58 division or task force one commanded by Brigadier Shavendra Silva has not only taken Vidathaltheevu but also a number of sea Tiger bases along the western coast of Mannar and Kilinochchi districts.Vidathaltheevu, Padaguthurai, Moondrampiddy, Thevaayanpiddy, Kallikudaah, Naachikudaah, Valaipaadu, Pallikudaah and Peimunai (Devil’s point) are some of these.

The armed forces have also taken a number of places along the A – 32 highway running virtually parallel to the North – western coast. Iluppaikadavai, Vellankulam, Mulangaavil, Pallavaraayankaddu etc are some of these places.

Currently the armed forces are about 7-8 km away from Poonagari, the anglicised version of which is Pooneryn. The tasks at hand for task force - one is to mop up the Valaipaadu – Peimunai region.Thereafter, it has to seize Poonagari and follow it up by taking coastal locations in the 15 km long Pooneryn promontory like Komarimunai (comer point) Kalmunai (Stone point) Kauthaarimunai (Partridge point), Sangupiddy and Nagathevanthurai.

Once these tasks are accomplished the armed forces would have captured all the LTTE sea Tiger bases along the North – western coast. The army would also have taken the 82 km long Northern mainland component of the A – 32 highway from Mannar to Poonagari.

The full length of the A – 32 is calculated as 98 km. This includes the coastal stretch from Mannar to Pooneryn and then the distance to Keratheevu on the peninsula, finally culminating in Navatkuli.

The now defunct ferry between the mainland and peninsula is to and from Sangupiddy on the mainland and Keratheevu on the peninsula. The A – 32 therefore takes into account the distance from Keratheevu to Navatkuli via Thanankilappu and Koyilaakkandy. The A – 32 is described officially as the Mannar – Keratheevu – Navatkuli Road.

Interestingly the short road between Poonagari and Sangupiddy is classified separately as a second class road (AB). The Poonagari – Sangupiddy Road named AB – 30 is 8. 85 km in length.

The 58 division progress has led to eager anticipation of a land route to Jaffna being opened. Recent pronouncements of Army Commander Sarath Fonseka have strengthened this expectation.

Presently the road stretch between Omanthai and Kilinochchi on the central A – 9 highway is nominally under LTTE control. The armed forces dominate areas in close proximity but have refrained from establishing formal control of the road.

There is no prospect at present of re- opening the A – 9 highway. Besides it would be extremely vulnerable even if the army takes over the A – 9 stretch as the LTTE occupies the regions east of the A -9 between Omanthai - Paranthan.

Thus the army’s advances up to Poonagari have opened up the distinct possibility of a new and shorter land based route. The A – 32 from Mannar through Poonagari via the Sangupiddy – Keratheevu ferry to the peninsula can be utilised.

Apart from re-activating the ferry immediately, the army’s sappers can also speedily construct the causeway between Kerateevu – Sangupiddy thus eliminating the water crossing.

The failure of successive Colombo governments to complete the unfinished causeway project known as “Mahadeva Thaambothi” has been a long – felt grievance of the northern Tamils.

If this is done and surface – based transport is made easier, then travelling between Jaffna – Mannar would be easy, short and cheap.

Perhaps the armed forces could embark on this project speedily and win the hearts and minds of the Tamil people. Of course displaced Tamils must be re-settled.

Apart from benefits that could accrue to civilians through establishing another land route to Jaffna (in the future after re- settlement) there is an urgent and imperative need for the armed forces also to expedite such moves as transport to and from Jaffna which is by sea and air now.

While re- activating the Sangupiddy – Keratheevu ferry and facilitating surface transport between the mainland and peninsula is a welcome prospect, the goal of establishing a land route to Jaffna need not depend entirely on this. Other “avenues” are there too.

The swift progress of 58 division has not been restricted to the north – western littoral alone. Task Force – one has made and is making rapidly significant strides in the hinterland too.

Right now soldiers of 58 division are fighting their way through Chemmankundru and trekking along Ponnaaveli marshes in the interior towards the Paranthan – Poonagari Road.

The troops are about 5 – 7km away from the Poonagari – Paranthan Road and it is only a matter of time before they reach their destination.

The west – east road between Poonagari and Paranthan is a third class road categorised by the highways dept as B - grade. It is 25.74 km in length and is officially called B357.

It begins at the Poonagary junction and proceeds eastwards towards Paranthan on the A – 9 highway and intersects near the 161st milepost. Along this route are places like Sinnaparanthan, Paranthannalloor, Kunchuparanthan and Aalankerni.

Militaristically, it does not make sense for the army to “rest” after taking Poonagari and reaching a vantage point on the Poonagary – Paranthan road. Military logic demands that the armed forces continue with their march.

Since the north – western sector is almost under army control the soldiers will have to go eastwards. If and when they reach the B357 or Poonagary – Paranthan Road the armed forces will utilise it as an “axis” and proceed east towards Paranthan.

As stated in these columns earlier the taking of Paranthan on the A – 9 would offer the armed forces three options.

One is to proceed further to the east using the A – 36 or Paranthan – Mullaitheevu Road which is 52. 13 km long; the other is to proceed southwards on the A – 9 towards Kilinochchi which is 4 miles away; the third is to proceed northwards along the A – 9 to Elephant pass , nine miles away.

Though all three options are viable and the armed forces possess the capability to engage simultaneously in all three, there are also three other crucial factors to consider.

Firstly, there is the humanitarian aspect. A large number of the displaced persons are living along the A – 36 or Paranthan – Mullaitheevu Road. Places like Tharmapuram and Viswamadhu are teeming with pathetic, internally displaced persons. Military movement along this axis would exacerbate suffering and human misery.

Secondly, there is the political angle. Kilinochchi is now like a “ghost town” but retains the image of being a de – facto LTTE administrative capital. It was the anticipated capture of Kilinochchi town by the armed forces that triggered off an emotional furore in Tamil Nadu.

The Central and state governments in New Delhi and Chennai have managed with great difficulty to reduce tensions and contain passions. In a situation where the demand for a ceasefire is gathering momentum in Tamil Nadu the capture of “Tamil” Kilinochchi by a “Sinhala” army could prove a potent flashpoint with dire consequences.

Thirdly, there is the military aspect. Earlier attempts to retake Elephant pass were from within the peninsula. Troops broke out from positions along the Kilaly – Eluthumadduvaal – Nagar Kovil axis and moved south. The Tiger defences were to the south of Muhamaalai.

However, the awaited capture of Paranthan transforms the situation. It would be possible for the armed forces to move northwards to the Peninsula from Paranthan using the A – 9 as an axis.

The terrain between Paranthan and Kurinchatheevu adjacent to the Elephant pass isthmus in the north is generally open and flat. The armoured vehicles of the mechanized infantry regiment would find this terrain ideal for swift mobility.

Besides, the region is sparsely populated. Few IDP’s have chosen to move into what is regarded as “unlivable” land. So a humanitarian catastrophe is not likely to happen if the conflict spreads there.

More importantly the Tigers would be at a hopeless disadvantage. The 53 and 55 divisions are facing entrenched tigers in the peninsula. Now the LTTE could be attacked from the rear too.

The army could also target tiger positions with artillery from north and south. It would amount to a virtual pincer movement. The LTTE would have to withdraw or face annihilation.

Against this backdrop the chances of option three or “Elephant Pass Ho” seems the most likely. Given the successful streak of the military and the necessity on the part of the LTTE to safeguard positions east of the A – 9 there is little likelihood of the LTTE resisting intensely or extensively on this front.

Geo - strategically there is little benefit in holding on to Elephant pass in a situation where Paranthan is taken and movement along the A – 9 is restricted and interdicted.

It is however a matter of prestige and Velupillai Prabhakaran may sacrifice many cadres to retain Elephant pass. Whatever the fighting prowess of the tigers Elephant pass is doomed to be a lost battle for the LTTE.

The capture or re-capture of Elephant pass would expedite restoration of a northern land route. It would be a case of proceeding along the Mannar – Poonagari A – 32 and then going on the B357 Poonagari - Paranthan Road and finally travelling on the A – 9 Jaffna – Kandy Road.

Subsequently the entire A – 9 could be re-opened if and when other points on the highway like Puliyankulam, Kanagarayankulam, Mankulam, Kokavil, Thirumurugandy and Kilinochchi are taken.

There is also psychological and propagandistic dimensions. The fall of Elephant pass in 2000 is regarded as a great debacle. The inability of the armed forces to regain it all these years has been a sore point. Retaking it would be sweet revenge indeed!

So if the armed forces are able to regain Elephant pass it would be a tremendous morale booster to the government, armed forces and a vast majority of the people.

The Rajapaksa regime could also derive maximum propaganda mileage out of it. In propagandistic terms the capture of Elephant pass could be projected as being a greater achievement than the fall of Kilinochchi.Only two things could prevent this scenario from taking place. One is the LTTE and the other is our big neighbour.

Are the Tigers capable of resisting and preventing military movement in this direction?

Will the situation in India reach a point where New Delhi is compelled to intervene and enforce a moratorium on further military campaigns?

Such prospects seem unlikely but given realities can anything be ruled out firmly in Sri Lanka?

http://www.dailymirror.lk/DM_BLOG/Sections...spx?ARTID=32272

பகவத் கீதையில் சொலலப்பட்ட

எது நடந்ததோ அது நன்றாகவே......... எண்டு இப்ப சொல்லுற தப்பில்லைத்தானே

Edited November 15, 200817 yr by மின்னல்

Sri Lanka army 'takes Tiger base'

By Roland Buerk

BBC News, Colombo

The Tamil Tigers are said to be putting up stiff resistance to the offensive

Sri Lankan soldiers have entered the strategically important Tamil Tiger stronghold of Pooneryn, according to the ministry of defence.

The move follows months of fighting and officials say pitched battles are still taking place in the area.

If the army succeeds in taking control, it will have access to the land route up the north-west coast to Jaffna.

The peninsular has been cut off by territory held by the rebels, who want a separate state for the Tamil people.

The Tamil Tigers have not yet commented on the reports.

'Last bastion'

Troops entered Pooneryn on Saturday morning, according to the defence ministry.

It said in a statement that solders had crossed marshlands south of the town during the night, and then marched into what was described as the rebels' last bastion on the western coast.

It added that the Tigers were putting up stiff resistance and that pitched battles were still going on in the area.

For months, amid heavy fighting, troops have pushed up the north-western coast towards Pooneryn, trying to open a land route to Jaffna, situated just across a lagoon from the town.

The far northern peninsular is in government hands, but has been cut off by territory held by the Tamil Tigers.

The only ways in and out for troops, supplies and civilians have been by sea and air.

The rebels, who have been fighting for decades for a separate state for the island's ethnic Tamil minority, have not commented on the defence ministry's claims.

The government has barred independent reporters from the areas where battles are taking place.

Army spokesman Brig Udaya Nanayakkara said government forces would now concentrate their thrust on the remaining territory held by the Tamil Tigers in the north-east of the island.

President Mahinda Rajapaksa has pledged to bring the rebels to their knees, unless they give up their arms and surrender.

http://news.bbc.co.uk/1/hi/world/south_asia/7730850.stm

யாழ்ப்பாண மக்களுக்கு விடிவுக்காக எண்று நினைத்து கொள்ளுங்கள்....!!

ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்.................. சாண் ஏறவுமில்லை, முழம் முழமாக இல்லை மைல் கணக்காக சறுக்குதோ???!!!.........

தூண்டில் மீன்!!! துன்பம் வீண்!!!

Edited November 15, 200817 yr by vettri-vel

தமிழனுக்கு இன்று ஒரு கரிநாள் அல்லது கறுப்புநாள்

போதும் எங்கள் மக்கள் பட்ட அவலங்கள் என்று நினைகின்றேன். சரி இனி சிங்களப்படைகளாவது வன்னியை கைப்பற்றி சாகிறவர்கள் சாக மீதிப்பேராவது நிம்மதியாய் வாழட்டும். வாழும் கொஞ்ச காலத்தையாவது நிம்மதியாய் வாழட்டும். அடக்குமுறை ஒடுக்குமுறை இவற்றுக்கு எதிராக போராட்டம். அது இன்று தமிழர் தம் வாழ்வையே சிதைத்து விடுமோ என்று நினைக்க தோன்றுகின்றது. இதனால் நான் யாரையும் குறை கூற வரவில்லை என் மனதில் பட்ட கருத்தையே சொல்கின்றேன்.

வெற்றிகள் இடங்களை பிடிப்பதால் முடிவடையப்போவது ஒன்றல்ல அங்கு நிலைத்து நிற்கும் கால அளவே அவர்களின் அடைவு வெற்றியா தோல்வியா என்பதை முடிவுசெய்யும் அத்தோடு அதற்கு கொடுக்கப்பட்ட விலையையும் கணக்கில் கொள்ளவேண்டும். நாங்கள் போராட்டம் ஆரம்பித்ததிலிருந்து இன்றுவரை சளைக்காமல் குறிப்பிட்ட வளங்களோடு தான் போராடிவருகிறோம் இந்த காலப்பகுதியில் எவ்வளவோ இழந்திருக்கிறோம் எவ்வளவோ பெற்றிருக்கிறோம் ஆனால் தமிழீழம் கிடைக்கவில்லை ஆகவே இனிமேல் நாங்கள் போராடப்போவது நிச்சயம் எமக்கு தமிழீழத்தை பெற் றுதரவேண்டும் அதற்கு நாம் உலகம் எங்களை எங்கள் தமிழீழத்தை அங்கீகரிக்கவேண்டும் அதன்பின்பு நாம் போரடுவது எமக்கு தமிழீழத்தை பெற்றுதரும் நம்புங்கள் தமிழீழம் நாளை பிறக்கும்.

புலத்தில் வாழும் எங்களுக்கு ஒரு மிக முக்கியமானா கடமை உண்டு உலகம் தமிழீழத்தை அங்கீகரிக்கவேண்டுமேன்றால் எம் பக்க நியாயங்களை உலகமக்களுக்கு எடுத்து கூற வேண்டும் அதை நாம் தொடர்ந்து செய்வோமாக.ஒருபோதும் சோர்ந்துபோய்விடாதீர்கள் நாம் தூங்கினாலும் எமது ஒரு கண் எமது மண்ணை நோக்கி விழித்திருக்கட்டும் தோழர்களே

இந்தப்பகுதி இடங்கள் பறிபோனதன் எதிர்விளைவுகள் மிக அதிகமாக இருக்கும்

இதற்கு எம்மோடு தோழ்தராதவர்களே காரணம்......................

இப்போதுகூட தூரம் அதிகமில்லை........????

இன்னும் அவர்கள் திருந்தாவிடின்??????????

போதும் எங்கள் மக்கள் பட்ட அவலங்கள் என்று நினைகின்றேன். சரி இனி சிங்களப்படைகளாவது வன்னியை கைப்பற்றி சாகிறவர்கள் சாக மீதிப்பேராவது நிம்மதியாய் வாழட்டும். வாழும் கொஞ்ச காலத்தையாவது நிம்மதியாய் வாழட்டும். அடக்குமுறை ஒடுக்குமுறை இவற்றுக்கு எதிராக போராட்டம். அது இன்று தமிழர் தம் வாழ்வையே சிதைத்து விடுமோ என்று நினைக்க தோன்றுகின்றது. இதனால் நான் யாரையும் குறை கூற வரவில்லை என் மனதில் பட்ட கருத்தையே சொல்கின்றேன்.

இலையுதிர்காலத்தில் இலைகள் உதிர்ந்து விடலாம் என நினைப்பது இயற்கை தான்!

அதற்காக வேரும் கிளைகளும் அப்படி நினைத்து விடமுடியாது!!

காலச்சுழற்சி பற்றி தெரியாது கண்ணீர் வடிப்பது பேதமை!!!

தமிழர்களுக்கு முதல் எதிரி சிங்கள அரசு அல்ல!

வெற்றி என்றதும் வாய்கிழிய வந்து வீரம் பேசுவது! தோல்வி என்றதும் துவண்டு விழுவது என்று இருக்கும் பலவீனர்கள் தான்!!

இதுபோன்றவர்களை காலப்போக்கில் தம்பக்கம் மெல்ல மெல்ல இழுத்து விடலாம் என்னும் நம்பிக்கையில் தான் சிங்களம் இத்தனை ஆட்டம் போடுகிறது!

தடுமாற்றம் அறியேன்!

எதுவரினும் தளரேன்!!

வசந்தத்தில் பூவாவேன்!!!

இலையுதிர் வந்தால் வேராவேன்!!!

Edited November 15, 200817 yr by vettri-vel

வெற்றிகள் இடங்களை பிடிப்பதால் முடிவடையப்போவது ஒன்றல்ல அங்கு நிலைத்து நிற்கும் கால அளவே அவர்களின் அடைவு வெற்றியா தோல்வியா என்பதை முடிவுசெய்யும் அத்தோடு அதற்கு கொடுக்கப்பட்ட விலையையும் கணக்கில் கொள்ளவேண்டும். நாங்கள் போராட்டம் ஆரம்பித்ததிலிருந்து இன்றுவரை சளைக்காமல் குறிப்பிட்ட வளங்களோடு தான் போராடிவருகிறோம் இந்த காலப்பகுதியில் எவ்வளவோ இழந்திருக்கிறோம் எவ்வளவோ பெற்றிருக்கிறோம் ஆனால் தமிழீழம் கிடைக்கவில்லை ஆகவே இனிமேல் நாங்கள் போராடப்போவது நிச்சயம் எமக்கு தமிழீழத்தை பெற் றுதரவேண்டும் அதற்கு நாம் உலகம் எங்களை எங்கள் தமிழீழத்தை அங்கீகரிக்கவேண்டும் அதன்பின்பு நாம் போரடுவது எமக்கு தமிழீழத்தை பெற்றுதரும் நம்புங்கள் தமிழீழம் நாளை பிறக்கும்.

புலத்தில் வாழும் எங்களுக்கு ஒரு மிக முக்கியமானா கடமை உண்டு உலகம் தமிழீழத்தை அங்கீகரிக்கவேண்டுமேன்றால் எம் பக்க நியாயங்களை உலகமக்களுக்கு எடுத்து கூற வேண்டும் அதை நாம் தொடர்ந்து செய்வோமாக.ஒருபோதும் சோர்ந்துபோய்விடாதீர்கள் நாம் தூங்கினாலும் எமது ஒரு கண் எமது மண்ணை நோக்கி விழித்திருக்கட்டும் தோழர்களே

நியாயமான கருத்து சுப்பண்ணை.

யாழ் குடா கையில் இல்லாத நிலையில் வன்னியின் மேற்குக்கரை முழுவதையும் இழந்தமை போராட்டத்திற்கு முக்கிய பின்னடைவே ஆகும். பூநகரியை இழந்தமை கூட பின்னடைவுதான். அவற்றைக் கண்டு சோர்ந்துவிடல் கூடாது. அதேவேளை சிங்களவனை உசுப்பேத்திறது போல.. இறுதிப் போர் மண்ணாங்கட்டிப் போர் என்று அறிக்கை விட்டுக் கொண்டும் எனிமேல் இருக்கமாட்டார்கள் என்று நம்புவோம்.

வெற்று அறிக்கைகள் மக்கள் மத்தியில் ஏற்படுத்திய பிரமையே (எதிரி மீது அது செய்த தாக்கத்தைக் காட்டினும்) அவர்கள் தோல்விகளால்.. பின்னடைவுகளால் அதிகம் சலிப்புறவும் காரணம்.

இதை நான் எப்பவுமே கூறி வருகிறேன். அதுகூடப் போராட்டத்துக்கு சாதகமான காரணியல்ல. மற்றும்படி.. சுப்பண்ணை சொன்ன கருத்துக்கள் நியாயமான காலத்தின் தேவையில் உணர்ந்து கொள்ளப்பட வேண்டிய கருத்து.

Edited November 15, 200817 yr by nedukkalapoovan

பேடைகளும் பேதைகளும் கண்ணீர் வடிப்பது வழமை...

நம்புங்கள் தமிழீழம் நாளை பிறக்கும்.. நாட்டின் அடிமை விலங்கு தெறிக்கும்..

தர்மம் எங்கள் பக்கம் இருப்பதாக நம்புவர்கள் நாடித்துடிப்பு அடங்கும்வரை நம்பிக்கை தளர்ந்துவிடுவதில்லை

தயவுசெய்து தோழர்களே நாம் தோற்றுவிட்டோம் நாம் இழந்துவிட்டோம் எம்மால் இனிமல் எங்கள் இடங்களை பிடிக்கமுடியாது பூநகரியை இழந்ததால் எல்லாமே முடிந்துவிட்டது என்று நினைக்காதீர்கள் உங்கள் நம்பிக்கையை ஒருபோதும் இழக்காதீர்கள் எல்லோரும் அழிந்துவிட்டார்கள் அவர்களால் இனிமல் போராடமுடியாது என்று சொன்னபோது எல்லாம் எழுந்து பறந்தது எமது வரலாறு.இந்த பூநகரி கிளிநொச்சி முல்லைத்தீவு ஆணையிறவு பரந்தன் எல்லாமே சிங்களப்படைகளிடம் இருந்து நாம் மீட்டவையே விடுதலைப்புலிகளால் முடியும் எமக்கு தோல்விகள் நிரந்தரமில்லை நிச்சயம் தமிழீழம் கிடைக்கும் அதுவரைக்கும் நாம் எமக்கிருக்கும் கடமைகளை செய்வோம்

தயவுசெய்து யாரும் இங்கு இழந்துவிட்டதாக எண்ணி பதிவுகளை போடாதீர்கள் அது மற்றவர்களின் நம்பிக்கையையும் கேள்விக்குறியாக்கிவிடும்

Rajapaksa claims occupation of Poonakari

[TamilNet, Saturday, 15 November 2008, 09:07 GMT]

Sri Lankan President and Commander-in-Chief of the SL Armed Forces Mahinda Rajapaksa on Saturday claimed that his forces have occupied the "full stretch of he A-32 road" (Mannaar- Poonakari) and the Poonakari area Saturday morning. "Now, we can open a land route to the Jaffna Peninsula after many years; I think we can say, it was after the Second Eelam war," Mr. Rajapaksa said in a message to the Sri Lankan media.

The road he mentioned is not actually a land link to Jaffna. In between, there is a couple of kilometers of ferry route in the Jaffna lagoon.

Mahinda Rajapaksa"We congratulate the war heroes and express our sincere gratitude to the citizens of Sri Lanka who have given their unstinted support to our struggle," Mr. Rajapaksa said.

"At this moment, I very clearly call Prabhakaran of LTTE to immediately lay down your arms and come to the negotiation table. It is the greatest service that you can do to the people in the Wanni," the message said.

The statement is seen as a veiled threat addressed to the people of Vanni, Tamil political observers note. The SL president's statement in New Delhi to reporters that 'the whole world will look after the Tamils' is also seen not merely a sarcasm, but a serious threatening to mean the Tamils have no place in Sri Lanka on the line of the recent comment by the Sri Lanka Army Commander Sarath Fonseka that Sri Lanka belongs to the Sinhalese.

There was no mention of casualties in his message.

இந்தப்பகுதி இடங்கள் பறிபோனதன் எதிர்விளைவுகள் மிக அதிகமாக இருக்கும்

இதற்கு எம்மோடு தோழ்தராதவர்களே காரணம்......................

இப்போதுகூட தூரம் அதிகமில்லை........????

இன்னும் அவர்கள் திருந்தாவிடின்??????????

உங்களோடை இது வரை சேராதவர்கள் எல்லாம் தமிழர்களின் அழிவில் குளிர்காய்கிறார்கள்.. அவர்களை எல்லாம் வந்து சேர வேண்டும் எண்றல் நீங்கள் அவர்களுக்கு எல்லாம் படி அளக்க வேணும்... முடியுமா....???

விடத்தல் தீவு முதல் நாச்சி குடா வரை போனதன் பின்னர் பூநகரிக்கு என்ன கேந்திர முக்கியத்துவம் வந்து விட்டது நீங்கள் கவலை படுகிறதுக்கு.... அங்கை இருந்து பலாலிக்கு செல் போடலாம் என்பதா...???

கவலை படுவதாய் இருந்தால் நீங்கள் மாந்தை வளியால் வந்த ஆமியால் விடத்தல் தீவோ, பாலி ஆறோ, நாச்சிக்குடாவோ, விடு பட்ட போது கவலைப்பட்டு இருக்க வேணும்...

இப்போதைக்கு முக்கியமானது கிளிநொச்சியும் கூட அல்ல A9 பரந்தன் சந்தி... அதை நோக்கித்தான் இராணுவ நகர்வுகள் இருக்கின்றன..,

Edited November 15, 200817 yr by தயா

இந்த பக்கம் வந்தால் , இராணுவ ஆய்வு செய்தெ நம்மல முட்டாள் ஆக்கி போடுவாங்கள் ,

வராம இருக்கிறது நல்லம்

ஜெயசிக்குறு சமரில் ரத்தவத்தை கண்டி வீதியைத் திறக்கவேண்டும் என்று அடம் பிடித்ததால்தான் சிங்களப் படைகளுக்கு அழிவு வந்தது. அந்த நேரத்தில் பூநகரிப் பாதையை திறக்க முற்பட்டிருந்தால் திறந்திருக்கலாம்.. இந்தப் படிப்பினையை தற்போதைய சிங்கள அரசும், இராணுவம் உணர்ந்ததால்தான் கண்டி வீதியைக் கைப்பற்ற முனையாமல் கடற்கரை வழியாக பூநகரியைக் கைப்பற்றியுள்ளது. இனிக் கண்டி வீதியும், கிளிநொச்சி, பரந்தன், ஆனையிறவும் என்று யுத்தம் நீளவே செய்யும்.

K’nochchi to be taken on LTTE Heroes Day

Saturday, 15 November 2008 13:42

E-mail Print PDF

The government is expecting to announce the capture of Kilinochchi on Nov. 27th, which coincidently is the Heroes Day of the LTTE.

Speaking to ‘Lanka Dissent’, a senior minister who wished to remain anonymous said that senior defence personnel have informed the President that it is possible to capture the Kilinochchi town - the main administration centre of the LTTE within the next few days.

Preparations for celebrations are already underway and the government affiliated National Freedom Front has even printed a poster to be pasted in Colombo.

The NFF poster hails the security forces for capturing the LTTE stronghold in Kilinochchi.

Each year, the LTTE leader Velupillai Prabhakaran makes a speech to mark the Heroes Day on Nov. 27th.

After the Heroes Day speech last year, Defence Secretary Gotabhaya Rajapaksa had stated that he will not allow the LTTE leader to deliver the Heroes Day speech in 2008.

Sri Lanka asks Tigers to surrender after taking key town

COLOMBO (AFP) – Sri Lanka's president on Saturday asked Tamil Tigers to surrender after troops claimed to have recaptured a strategically important town from Tiger rebels following months of heavy fighting.

President Mahinda Rajapakse said in a televised address to the nation security forces wrested control of the town of Pooneryn and the main northwestern coastal route of A-32.

"This morning the entire A-32 road and Pooneryn was captured by our security forces," the president said. "On this occasion, I ask (Tiger chief Velupillai) Prabhakaran to lay down and immediately come for talks."

"The best thing he can do for the (Tamil) people in the north is to lay down arms and surrender," he said.

Pooneryn had been a Tiger stronghold since 1993 when the rebels dislodged the main military base after killing some 700 soldiers in three days of intense battles.

The rebels had used the coastal area to launch artillery strikes against a military airbase on the northern edge of the government-controlled Jaffna peninsula vulnerable to long-range attacks.

The defence ministry described Saturday's capture of Pooneryn as the "greatest feat against terrorists" along the island's northwestern seaboard.

The ministry said troops were closing in on the town of Kilinochchi, the political capital of the Liberation Tigers of Tamil Eelam (LTTE) further south.

"Pitched battles are still going on in the area," the ministry said. "The terrorists are fast withdrawing" to the northwest.

http://news.yahoo.com/s/afp/20081115/wl_as...npoonerynappeal

எம்மினத்தின் காவலர்களை நம்புவோம்..அவர்கள் கைகளுக்கு பலம் சேர்ப்போம்.

தோல்விச் செய்திகள் எங்கள் ஓர்மத்தை அதிகரிக்க வேண்டும். சோர்வை அல்ல.

கோடிக்கணக்கில் ஆயுதங்களை நீர் போல் இறைத்து தாக்கும் எதிரியை தடுத்து போரிடுவது அழிவைத் தரும். வளங்கள் பாதுகாக்கப்பட வேண்டும். வேறு தந்திரோபாயங்கள் இருக்கும்.